persoonlijk

Meer offline zijn – stoppen met Facebook

22 januari 2017

De tijd die ik spendeer op mijn mobieltje is echt extreem veel. En daar wil ik van af. Ik zit daar al een tijdje mee maar vorige week blogde Dina over ‘Offline is the new luxury’ en daarmee opende ze definitief mijn ogen. Ik heb toen meteen een app gedownload die bijhoudt hoe vaak je op je mobiel zit. Superconfronterend, maar heel erg nodig! Zo kwam ik erachter dat ik zo’n 3 uur per dag op mijn mobiel zit, en schrik niet, mijn telefoon meer dan 60 x per dag pak. Een whopping 60 x! Daar wil ik vanaf, ook al zal de welbekende FOMO (Fear Of Missing Out) om de hoek kijken. Het zij zo.

Offline is the new luxury

Ik wil niet een moeder zijn die tijdens een wandeling alleen maar oog heeft voor haar telefoon of dat ik alle ontwikkelingen van Oliver alleen nog maar vastleg met mijn telefoon en niet meer ‘live’ kijk naar wat mijn zoon kan. Ik ben op dit moment heel erg bezig met de lessen die ik Oliver wil leren in zijn leven. En daarvoor moet ik dus echt de spiegel bij mijzelf voorhouden. Confronterend. Ik denk vooral terug aan mijn jeugd en hoe die was. Technologie, mobieltjes, het kwam allemaal pas later. Nu pas merk ik de beperking die het mij geeft ondanks de vele mogelijkheden die internet, technologie en sociale media met zich meebrengen. Ik wil niet in een rant uitbarsten dat het vroeger allemaal beter was, maar het was qua dingen die je ‘moest’ wel een stuk rustiger. Als mijn ouders vroeger thuiskwamen van hun werk, waren ze ook gewoon thuis. Ze hoefden niet meer op hun mobieltjes hun werkmail te checken, te laten weten wat ze eten via Facebook, of een masker te dragen via Snapchat.
Stiekem verlang ik terug naar die tijd, terug naar de nineties, waar thuis ook echt thuis was. Om die reden heb ik mijn privetelefoon weer afgestoft en mijn werktelefoon is op dit moment alleen nog in gebruik als werktelefoon tijdens werkuren en niet meer daarbuiten.

De tijd die ik hiervoor terugkrijg als het goed is, wil ik bewust doorbrengen met Oliver. Of weer eens een spelletje spelen met vrienden en familie. Waar we met de feestdagen altijd fanatiek spelletjes spelen avonden achter elkaar, in het nieuwe jaar is dat dan zo weer verdwenen. De spelletjes gaan weer in de kast en de hup de tv gaat aan.
Ik wil mijn tijd zinvoller benutten met dingen waar ik echt BLIJ van word. Bijvoorbeeld een boek lezen, sporten, of een goede serie, in plaats van doelloos zappen op de televisie. Om nog meer tijd terug te krijgen heb ik ook sommige social media van mijn telefoon gegooid waaronder Snapchat en Facebook.

Stoppen met Facebook?!

Al geruime tijd als ik op Facebook zit erger ik me, word ik verdrietig of boos. Slechts een enkele keer word ik blij van dit medium. Leuk al die schattige filmpjes van katten en geiten, ik kan er geen genoeg van krijgen, maar ik merk ook dat mijn tijd schaars wordt nu ik moeder ben. Heel erg cliché, maar heel erg waar. En wil ik dan die kostbare tijd dan besteden aan irritaties, ergernissen en leuke kattenfilmpjes? Het antwoord is nee.

Dierenleed

Op Facebook kom ik helaas heel veel filmpjes en foto’s tegen van dierenleed, als ik zo’n foto of filmpje voorbij zie komen dan ben ik tot het diepst van mijn ziel verdrietig en boos. Ik vind het verschrikkelijk wat er met dieren gebeurt over de hele wereld, kan er met mijn kop niet bij dat wij als mens zoveel schade aanrichten aan dier en natuur. Maar helpt het om iets als protest op je Facebookpagina te delen? Misschien bij een enkele keer. Weet je nog die tandarts uit Amerika die trots stond te pronken met zijn ‘prooi’ in Afrika? Misschien gaat er een belletje rinkelen, en waarschijnlijk was je heel woedend bij het zien van die foto, maar daarna ga je gewoon door met het dagelijks leven. Logisch, doe ik ook. Het maakt daarbij niet vaak uit of zo’n foto viraal gaat. Die tandarts zal vast een paar nachten slecht geslapen hebben, maar is daarna ook door gegaan met zijn leven. Dit is een aanname van me, voor hetzelfde geldt is die man aan lager wal geraakt en leeft hij nu op straat. Geen idee, maar dat is ook helemaal mijn punt niet.
Maar het is niet alleen dierenleed waarom ik verdrietig ben, ook hoe mensen met elkaar omgaan, de standpunten die mensen innemen, het is echt net een open riool. Alleen al die Zwarte-Pietdiscussie. OMG! Dingen die mensen naar hun hoofd geslingerd krijgen omdat ze een zwarte, witte, gekleurde, of roetvegen-Piet willen. Zou je zulke dingen in het echt ook tegen elkaar zeggen? Dat zou er toch raar uitzien als je in de rij staat bij de supermarkt en er complete scheldkannonades om je oren vliegen zouden vliegen. Alleen omdat de een anders denkt dan de ander. Om over de vluchtelingenstroom nog maar te zwijgen. Op mijn werk kreeg ik vorig jaar te maken met heel veel boze mensen die hun mening gaven over de vluchtelingencrisis op de Facebookpagina waar ik werk. En ik ben echt geschrokken hoe gemeen en wreed sommige mensen zijn. Hoe egoïstisch sommige mensen zijn, alles beredenerend vanuit hun eigen perspectief. Geen greintje respect voor een ander. Het is niet zo dat ik meningloos door het leven ga en over deze onderwerpen allemaal niets vindt. Wie me goed kent, weet dat ik mijn mening graag verkondig ;), maar wat heeft het voor nut om mijn mening te ventileren op het internet? En als ik dan al iets zou schrijven, zou ik er zeker niet anderen mee willen kwetsen. En het blijft verdomd lastig om iets op papier over te brengen. Deze blog lees je immers ook op het internet. Communicatie is 55% lichaamstaal, 38% stemtaal en ‘maar’ 7% let inhoudelijk op je woorden. Met die luttele 7% probeer ik dus jou iets te vertellen. Ik heb dus geen idee hoe het bij de lezer overkomt.

Clickbaits

Nog een reden om te minderen met Facebook is clickbaits. Dat zijn die links met plaatjes met titels als: Je Raadt Nooit Wat Deze Vrouw Doet, Nadat Ze Ontdekt Dat Haar Man Houdt Van Smurfen. De Grazia doet dat ook continue, het enige dat dat medium wil, is dat je klikt op de link en de site bezoekt. Het werkt hoor, want ik klik regelmatig. Maar dan weet ik na die klik dat Justin Bieber zijn haar heeft geverfd/een huis heeft gekocht of dat een van de Kardashians nu toch een prachtig nieuwe handtas heeft en dan denk ik bij mezelf; NOU FUCKING EN? Dus ik ga minderen met Facebooken, ik wil me niet meer laten verleiden voor zulk non-nieuws. Zonde van mijn tijd.

Ik gebruik Facebook ook vaak als nieuwsbron, maar daar kan ik natuurlijk ook de nieuwssite zelf voor raadplegen. Dat is wel iets dat ik zal missen, want al die korte berichten die voorbijkomen zorgen er wel voor dat je even kunt koppensnellen wat er gebeurd is in de wereld.

Na deze rant zul je denken, het kan niet anders dan dat je gaat stoppen met Facebook. Nee, ik kan niet volledig stoppen met Facebook, want Facebook is een groot deel van mijn werk. Hierdoor zal ik toch nog drie dagen per week op Facebook zitten (niet de hele dag hoor) Tijdens mijn werkdagen kan ik alsnog dat schattige geitenfilmpje zien of in de clickbaits van Grazia trappen. Maar de andere dagen van de week wil ik me er niet door laten verleiden. Ik heb straks zeeen van tijd over. Heeeerlijk!

3 Comments

  • Reply Naomi 22 januari 2017 at 16:55

    Zoals ik al op Twitter (ook zo’n social medium 😉 vertelde komt er morgen een artikel van mij online op yourdailylife.nl over het stoppen met social media. En jouw verhaal had daar zo in gekund: de irritaties, weggegooide tijd, op zoek naar meer rust. Ik heb als goed voornemen de Facebook-app van mijn telefoon gegooid. Gevolg: ik zit nu meer op Twitter, maar de batterij van mijn telefoon gaat wel drie keer zo lang mee. Zou zomaar kunnen dat ik binnenkort ook Twitter van mijn telefoon gooi. Komt ook bij dat ik sinds begin dit jaar een nieuwe baan heb, waar ik social media nauwelijks nog voor hoef te gebruiken. Dat was in mijn vorige baan als internetredacteur bij De Telegraaf natuurlijk wel anders 😉

    Maar goed: ik ben heel benieuwd naar je bevindingen. Enne, blijf wel schrijven op je blog hoor, want dat vind ik heel leuk om te lezen. Veel plezier met de zee”en extra tijd die je nu krijgt voor Oliver, heerlijk toch?

    • Reply Jennifer 23 januari 2017 at 16:55

      Ik ga je verhaal zo lezen. Leuk! Grappig om dan om me heen te horen dat er meer mensen mee kampen. Twitter vind ik minder schreeuwerig dan Facebook en doe ik toch minder vaak, maar wie weet. Ga ik nu meer Twitteren nu ik gestopt ben met Facebook. Het scheelt zeker als het je werk niet meer is. Ik heb toch op mijn werktelefoon gekeken vandaag, foei! Dat moet dus echt slijten.
      Ik blijf zeker schrijven op mijn blog. Ik hoop juist dat ik daar dus nu meer tijd voor overhoud, want dat vind ik het allerleukste.

  • Reply Linda 24 januari 2017 at 13:58

    Ha, ook dit vind ik herkenbaar. Ik heb een tijdje geleden Facebook en Messenger van mijn telefoon gegooid en ook overdag (nadat de kinderen van school zijn en ik dus niet meer voor noodtelefoontjes bereikbaar hoef te zijn) gaat ‘ie gewoon de lade in, met het geluid uit. Eerder sliep ik ook zonder telefoon, maar vanwege de veiligheid kan dat hier niet. Daar baal ik van, want als ik nu ’s nachts wakker lig dan grijp ik dat ding weer.

  • Leave a Reply