afvallen fit suikervrij zwangerschap

Twee jaar Jennifit!

23 april 2016
Twee jaar Jennifit

Het is vandaag 23 april, dat wil zeggen dat het alweer twee jaar geleden is dat Jennifit werd geboren! Twee jaar geleden dat ik het roer omgooide. Twee jaar geleden besloot ik na een trip naar Kopenhagen dat het genoeg was met mijn dikke lijf en ging er een knop om. Ik woog 117,4 kilo en ik was het zat! Wat volgde was 1,5 jaar sporten, zwoegen en gezond eten. Maar vooral genieten. Genieten van mijn nieuwe lijf, de dingen die ik weer kon. De kleding die ik weer paste en de mentale extase waarin ik verkeerde. Uiteindelijk woog ik op mijn lichts 79,1 kilo, dat was in oktober 2015. In 1,5 jaar was ik 38,3 kilo afgevallen, mijn BMI ging van 35,1 naar 23,5 en mijn vetpercentage slonk van ruim 40% naar 26%. Op dit moment ben ik zwanger en is fit worden niet meer mijn prioriteit. Nu niet in ieder geval. Ik was hiervoor eigenlijk ook nooit bezig met kinderen, in mijn omgeving was ook iedereen verbaasd toen ik vertelde dat ik zwanger ben. Het paste niet in ons leven. Ik zag het ook niet voor me om met mijn ruim 117 kilo zwanger te worden, als het al gelukt was. Want mijn cyclus was behoorlijk door de war door mijn obesitas. Maar terwijl ik steeds fitter werd en me beter ging voelen, speelde ik vaker met de gedachte hoe het zou zijn om een kind te hebben. Niels en ik praatten er samen over en samen durfden we deze stap te nemen.

Twee jaar Jennifit

Twee jaar Jennifit

Inmiddels ben ik 28 weken zwanger en de weegschaal negeer ik nu al een paar weken. Groot voordeel; door de verbouwing is dat ding ook opgeborgen in een doos, dus word ik er ook niet dagelijks mee geconfronteerd. Ik wil niet in de ban zijn van die kilo’s, omdat ik weet dat ze er straks ook weer af gaan. Dat je aankomt van een zwangerschap staat vast. Ik probeer gezond te eten, maar heb veel meer trek dan normaal en eet dus ook meer koolhydraten. Maar ook het snoepen kan ik niet stoppen, zoals ik een paar weken geleden al schreef. Sinds ik die blog schreef, gaat het wel steeds beter, en lukt het me veel minder te snoepen in plaats van de hele dag door. Ik wil na de bevalling mijn oude eetpatroon oppakken, zonder te gaan crashdiëten of extreme maatregelen te nemen. Diëten dat deed ik nooit, ik had simpelweg mijn eetstijl aangepast. Alleen is dat nu hormonaal gezien retemoeilijk om vol te houden.

IMG_2635

Twee jaar Jennifit

Fotocollages

Ik heb de afgelopen twee jaar geprobeerd samen te vatten in fotocollages, maar dat is gewoon niet te doen, er gebeuren zoveel mooie dingen, gave reizen en mijlpalen. Toen ik gisteravond de collages maakte was ik vooral erg trots. Trots dat ik uit mijn comfort zone durfde te stappen en te kiezen voor LEVEN.

IMG_2632

Twee jaar Jennifit

Cravings

Zoals ik al schreef is mijn eetpatroon veranderd sinds ik zwanger ben. Ik eet meer koolhydraten en ook de trek in zoet is enorm toegenomen, waar ik dat voor mijn zwangerschap makkelijk kon weerstaan. Mijn zwangerschap-craving is toch echt wel Kinderchocolade, van die Maxireepjes die bij de kassa liggen. Om nom nom nom. Ik eet ook vanaf het begin veel meer ananas en sinds kort drink ik ontzettend veel earl grey thee, waar dat hiervoor groene thee was. En mijn voorliefde voor ambachtelijk ijs is ook gegroeid. Dus ja de zoetekauw in mij leeft nog!

IMG_2634

Twee jaar Jennifit

Oud versus nieuw

Ik vind het heel bijzonder om zwanger te zijn. De bewegingen die ik voel in mijn buik, de voorbereidingen die we treffen voor de kleine, het spannende waar we naar toe leven. Het verlangen dat ik koester dat straks waarheid wordt, vind ik ontzettend bijzonder. Maar, ja er komt een maar…. dat ik mijn lijf nu even kwijt ben, vind ik soms best lastig. Als ik door die collages scroll en dan al die sportieve mijlpalen zie, dan sta ik te popelen om dat weer op te pakken. En nee, ik ga niet 1 week na de bevalling weer volle kracht sporten, ik ga daarover ook niets voornemen. Ik merk vanzelf wel wanneer dat weer kan en lukt en wanneer ik daar weer zin in heb. Deze week omschreef Anne Hamers op Instagram het heel mooi hoe dat nou is dat veranderende lijf en al die hormonen:

Being pregnant, getting a big belly in no time, feeling a trizillian emotions…It’s like a roller coaster. Here’s a little honesty to my changing body: I’ve got mixed feelings about you. I think you are beautiful and at the same time I kinda start missing the old me. BUT. Sweet baby inside of it, I love you already. It feels like a miracle I’m capable of letting you grow. Me and you, we’re a powerful team. That means when hormones are not taking over. Ha!’

Ze omschreef precies hoe ik me soms voel. Dat ik met weemoed door mijn kledingkast kan gaan, al die gave zomerkleding die ik vorig jaar met zoveel trots droeg moeten een jaartje wachten. En dat trotse gevoel wordt vervangen door een heel ander trots gevoel, als ik namelijk kan flaneren met de kinderwagen deze zomer!
Ik ben benieuwd waar ik over een jaar sta, hoe het dan gaat. Hoe we als gezin een ritme hebben gevonden, en hopelijk ook weer de balans tussen gezond en fit leven. Maar vandaag voelt als een extra verjaardag en verjaardagen vier je met taart! Ha!

No Comments

Leave a Reply