bucketlist hardlopen

Mijn eerste 10 kilometerwedstrijd – Bucketlist #2

7 september 2015

Gisteren heb ik mezelf verbaasd tijdens de Haarlemmermeer Run. Tegen mijn eigen verwachtingen in liep ik een 10-kilometerwedstrijd en ik vond het nog gaaf ook! Ik had niet getraind en ik had geen idee wat ik kon verwachten. Stikzenuwachtig begon ik aan de start en ik kon alleen maar denken: ik laat het over mij heen komen. Klaar voor de start…?

Terug naar het begin

De afgelopen jaren ben ik altijd bij de Haarlemmermeer Run aanwezig geweest, maar altijd als toeschouwer. Vorig jaar supporte ik vriendin Chantal die toen haar eerste 5-kilometerwedstrijd liep en toen dacht ik al: volgend jaar is het mijn beurt. Niet wetende dat ik zelfs de 10 km zou gaan lopen.

IMG_9681

Precies een jaar geleden als supporter voor Chantal

Bucketlist

In januari schreef ik mezelf in voor de 10 kilometer; om weer naar een mooie mijlpaal toe te kunnen werken. September leek toen heel ver weg. In het voorjaar deed ik mee aan verschillende 5 kilometerwedstrijden waar ik de smaak goed te pakken had. Ik vond het leuk en ik rende mooie tijden, zo rond de 30 minuten. Maar daarna verslonsde ik, en sinds eind juni heb ik niet meer gelopen, alleen gebasketbald en gefitnest. Eind juli nam ik deze wedstrijd op in mijn nieuwe bucketlist. Maar 6 september kwam steeds dichterbij en getraind had ik dus niet.

Liefde voor Instagram

’s Ochtends vroeg ik advies op Instagram:”Help, ik ben niet getraind, wat kan ik het beste doen?” En ik heb zulke lieve reacties gehad met bruikbare tips, daar ben ik ontzettend dankbaar voor. En wat is Instagram toch een fijn medium. Ik word altijd zo blij van alle lieve comments. Het geeft mij echt een boost! Dank jullie wel!

D-Day

Al de hele week zat ik met een knoop in mijn maag, ga ik dit doen? Durf ik dit? Waarom ben ik zo stom geweest om niet te trainen? En die knoop werd gistermorgen alleen maar erger… ik was ontzettend nerveus. Ik had er pijn in mijn buik van. Maar ik dacht na lang wikken en wegen, ik ga dit doen! Over twee weken loop ik de Dam tot Dam by Night en als ik nu niet ga rennen, dan twijfel ik of ik me er in de komende weken wel toe zal zetten om te gaan trainen. Zodat ik zeker weet dat ik de 8 km haal. Dus hees ik me in mijn sportkleding en stapten Niels en ik op de fiets. Op naar het centrum!

Ik kwam Bas tegen van MeerSport (het sportprogramma van de lokale omroep Meerradio) en die vroeg aan me: “En getraind? – “Euh nee!”. Maar hij zei:”Het gaat jou lukken op karakter! Je hebt het afgelopen jaar laten zien dat je dat hebt.” Dat vond ik zo’n lief compliment! Hij zal vast geen idee hebben, wat een confidence-boost hij mij gaf, zo vlak voor de start. Bedankt Bas!

Chantal, Niels en ik zijn er klaar voor!

Gespannen koppies bij Chantal en mij

Klaar voor de start

Klaar voor de start

Nog even rekken en strekken

Nog even rekken en strekken

Verloop van de race

Mijn vriendin Chantal, Niels en vriend Tim renden ook allemaal de 10 kilometer maar ik wist dat ze sneller zouden zijn, en inderdaad na het startschot werden hun hoofden steeds kleiner en poef ik liep alleen. Na ongeveer een kilometer toen iedereen zijn eigen tempo te pakken had, bleef er een man naast me lopen in een ABN Amro-shirt. Hij had een lekker tempo en ik lette er verder niet op, maar na 4 kilometer liep ‘ie nog steeds naast me, zonder dat het irritant was. Dus ik deed mijn oortje uit en zei: “Het gaat lekker he? Ja best wel”. En zo hebben we tot aan de finish samen gelopen. Volgens mij waren we allebei redelijk stuk aan het einde, maar we hebben elkaar echt uitgedaagd om tot het uiterste te gaan. Dat was zo fijn!

Ik heb de race heel steady gelopen. En dat is voor mijn doen echt goed. Bij de 5 kilometer fluctueert mijn snelheid altijd ontzettend. Maar nu heb ik continue rond de 6’29” gelopen.

IMG_9671

De eerste 4 kilometer gingen heel goed. Ik had geen pijntjes, mijn ademhaling was goed en mijn hartslag ook. Langs de kant stonden mijn schoonouders op verschillende plekken en dat vond ik heel fijn. Rond de 5 kilometer ging het nog steeds goed. In mijn hoofd bedacht ik toen “ok, ik ben op de helft” En je hoort in je oortje, je bent nu 32 minuten aan het rennen, en dan weet je, je moet nog minstens zo ver…. Maar rond de 6 kilometer begon ik pijn te krijgen in mijn rechterlies en ik wist alleen maar: pijn verbijten en gaan! Af en toe dacht ik, moet ik anders even gaan lopen? Maar dan passeerde ik lopende mensen en dacht ik: ik ben nog niet zo vermoeid om echt te gaan lopen, het is alleen de pijn waardoor ik twijfelde. Maar gelukkig heb ik de hele race gerend en daar ben ik heel trots op! Dat had ik niet verwacht van te voren. Ik denk dat dat ook te danken is aan de man naast mij liep, daardoor dacht ik ook: “Ik kan toch niet gaan stoppen, dan laat ik mezelf kennen en dat wil ik niet.” En zo was het best druk in mijn hoofd tijdens de laatste kilometers;-). Waar ik de eerste 4 kilometer ook echt de omgeving absorbeerde, was ik bij kilometer 4-8 voornamelijk bezig met de storm in mijn hoofd.

Na het passeren van het 8 km-bord ging het rennen vanzelf, ik moest alleen op mijn ademhaling letten, dat ik die onder controle bleef houden. Mijn hartslag was ook oké, zag ik op mijn horloge. Ik passeerde het 9 km-bord en ik wist: ‘ik ben er bijna!”

En toen kwam daar de een-na-laatste bocht waar Niels me al stond op te wachten en stond aan te moedigen. Die kon niet geloven dat ik er al bijna was! En toen kwam daar de laatste bocht.

Bijna bij de finish....

De laatste bocht

Bijna....

Bijna…. en met een grote smile!

De uitslag

De uitslag. Chantal heeft een echt een knappe tijd neergezet. Precies een uur!

The day after

Gistermiddag voelde ik me best beroerd. Ik merkte aan alles dat mijn lichaam een behoorlijke prestatie had geleverd. En ook de spierpijn was gelijk aanwezig. Vannacht tijdens het draaien in mijn slaap voelde ik al pijnscheuten door mijn benen, en dat was vanochtend bij het opstaan niet minder geworden. Mijn lijf heeft het flink te verduren gehad. Dus voor nu veel water drinken en met een smile terugkijken!Hit by a truck

1 Comment

  • Reply Evelyn 19 september 2015 at 08:58

    jeetje! Niet getraind voor de tien en toch blijven rennen! Wat een power!

  • Leave a Reply