bucketlist

Bucketlist #6 – 1 maand niks kopen

31 mei 2015

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Ik heb de challenge die ik mezelf had opgelegd niet gehaald. Ik had mijzelf de challenge opgelegd om meer bewust te shoppen. De eerste twee weken is het me gelukt om niet te shoppen, al ben ik in mijn pauzes wel wat winkels in gelopen om te kijken en dat was echt een marteling. Allemaal nieuwe, leuke zomerse kleding, maar het was kijken, kijken niet kopen. Op 13 mei ruimde ik rigoureus mijn kast op en haalde ik alles eruit dat te groot was. Conclusie: mijn kast is leeg en als de zon zich nog laat zien dan heb ik weinig om aan te trekken. Ik had er op dat moment de P in. Verschillende dames zeiden op Instagram waarom verkoop je niet je kleding die te groot is. En stelden ook de vraag of het wel realistisch is om een verkoopverbod te hebben, net in de maand waarin je van seizoenskleding wisselt en ik dus moest concludeer dat veel te groot is geworden.

Mission failed

Inmiddels was het iets warmer geworden en droeg ik mijn zomerjas van vorig jaar. Ik zwom in dat ding en ik voelde me er niet prettig bij. Na lang wikken en wegen heb ik toch besloten om een nieuwe zomerjas te kopen en dus verruilde ik mijn oude jas maat 46 in voor een nieuw exemplaar maat 40! :O. ik Ik kocht een zomers shirtje bij de Only en twee nieuwe topjes die ik graag onder mijn kleding draag. Dat het vakantiegeld is gestort deze maand droeg ook niet bij aan deze challenge. Het geld brandt in mijn zak.

Ik deed in mei mee aan de Alkmaar City by Night Run en ik moest tijdens het rennen mijn sportbroek vasthouden en af en toe ophijsen. Ook mijn sportkleding begint te groot te worden. Ik wilde al heel lang een sportbroek van het merk ICANIWILL. Dus na een avondje surfen in verschillende webshops voor sportbroeken, kwam ik toch telkens op die broeken uit van ICANIWILL. Ik vind ze erg mooi, maar prijzig. Toen ik eenmaal besloot om een mooie broek uit te kiezen van het Zweedse merk en hun maattabel bekeek kwam ik erachter dat hun broeken te kort zijn. Grrrrrr….
Twee dagen later zie ik een Instagramfoto van een vriendinnetje die bij een Nike Outlet geshopt had, dus besloot ik om ook die kant op te gaan en ik kocht een nieuwe sportbroek, een kort broekje en een shirt. Het was leuk geprijsd en ik was in totaal 61 euro kwijt. Goeie deal!

So much for no shopping. Nailed it ;-)

So much for no shopping. Nailed it 😉

Het hele niet shoppen is mij dus niet goed afgegaan deze maand. Afgelopen vrijdag kocht ik nieuwe beha’s, want ja ook die werden te groot. En goede ondersteuning is belangrijk! En vandaag ging ik nogmaals het centrum in voor kleding wanneer de zon zich een keer liet zien. (op de bovenste foto zie je de buit) Zie je, al die argumenten die ik opnoem, dat noemen ze cognitieve dissonantie. Ben ik heeeeeeel goed in 😉

Een wijze les

Ik had mezelf een shopverbod opgelegd om meer bewust te worden van ik koop. En minder hebberig te zijn en altijd maar meer te willen. Dat gevoel van altijd maar meer zit aardig ingebakken en ik vond het moeilijk om dat gevoel los te laten. Het is eigenlijk niet echt gelukt. En dat is best verontrustend. Ik ben wel iets bewuster geworden. Bijvoorbeeld bij die sportbroek, waarbij ik die broek al maanden wilde hebben en er weloverwogen voor koos om hem te kopen. Achteraf gezien is deze periode in mijn leven niet de beste om een shopverbod op te leggen, wanneer alles van je kont zakt. Neemt niet weg dat ik echt wat wil doen aan dat onverzadigbare gevoel. Hoe? Daar ga ik over nadenken.

No Comments

Leave a Reply