persoonlijk

Mijn spaarvarken heeft geen honger meer!

7 februari 2018
Mijn spaarvarken heeft geen honger meer

Waar blijft toch al mijn geld? Ik ben zo’n type die altijd aan het eind van haar salaris een stukje maand overhoudt. Als één van mijn goede voornemens had ik mezelf een no-buy opgelegd in de maand januari en februari. Ik wilde eens kijken wat er gebeurt als ik eens niet toegeef aan al die koopdrift.

Voor Sinterklaas vroeg ik het boek De Financiële Detox cadeau. Al eerder schreef ik over de website van how2spendit en de online tips die je kunt volgen om financieel te detoxen. Toen schreef ik al dat ik toch echt mijn spending habits onder de loep moest nemen, daar had ik op dat moment ook zeker een punt, maar de shopaholic in mij won het. En de voornemens belandde in de prullenbak. Ik viel van de spreekwoordelijke wagen en dit keer wilde ik het serieuzer aanpakken. Met de hulp van dat boek gaat het tot nu toe vrij aardig! Zeg maar gerust, goed!

Ik heb van huis uit niet meegekregen om te sparen. Een appeltje voor de dorst die was er niet. Ook omdat mijn moeder haar hoofd net aan financieel boven water kon houden als single mom met twee kids. Ik slaap nooit een nachtje over een grote uitgave en waar precies mijn geld heen gaat kan ik ook nooit verklaren. Tientje hier en tientje daar en voor ik het wist keek ik weer reikhalzend uit naar pay-day!

Koopdrift

Sinds ik zwanger ben is mijn koopdrift alleen maar groter geworden. De hormonen gingen met me aan de haal en ik kocht bizar veel kleding voor Oliver. Gelukkig kon ik me ook tijdens minder hormonale buien ook goed realiseren dat je echt niet alles nodig hebt wat er op zo’n uitzetlijst staat, maar ik kwam een heel eind. En die trend heb ik eigenlijk vrolijk voortgezet tijdens Oliver’s hele leven. Totdat ik bedacht dat ik toch graag wel eens zou willen sparen en eens trots zou willen zijn op mezelf omdat ik ergens voor gespaard heb.

Het was zeker niet makkelijk voor een shopaholic voor zoals ik om je pinpas weken met rust te laten. Ik ben zo’n type dat altijd iets te veel ge-influenced wordt door leuke hebbedingetjes of leuke (jongens)kleding op Insta/YouTube. Om daar dus minder gevoelig voor te zijn, heb ik dat de afgelopen weken dus eigenlijk ook wel vermeden. Ik werk in het centrum van een dorp, waar dus heel veel winkels zijn. En ik heb de afgelopen weken dus bewust niet in de winkels rondgestruind. Ik wilde niet aan de verleiding worden blootgesteld. Saai ja! Heb ik het gemist? Soms.

En ook op ‘dull moments’, bijvoorbeeld wanneer er reclame op de tv is, vulde ik die tijd niet op door langs de Zara en de H&M-webshop te scrollen. Oké, toegegeven, één keer heb ik dat wel gedaan en daardoor heb ik nu een enorme favorieten-lijst, maar tot nu toe heb ik nog niets gekocht. Yeah me!

Koop je dan helemaal niks meer?

Jawel, in de afgelopen zes weken heb ik een lijstje bijgehouden met wat ik kocht en wat ik graag zou willen kopen, maar toch niet gedaan heb. Zo kocht ik onder andere een concertkaartje voor Tash Sultana (love her), een kaartje voor het concert voor Waylon (love him), knutselspullen voor Oliver en een kaartje voor de tennisfinale van het ABN AMRO-tennistoernooi, in de hoop een glimp op te vangen van mijn sportheld Roger Federer (LOVE LOVE LOVE HIM!).
Ook kocht ik twee wc-verkleiners bij de Hema voor Oliver, want ja ja, die kleine knul begint zijn eerste tekenen van zindelijkheid te vertonen. Hele huis hier in extase, behalve Ollie want die doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is. 😀

Maar ik kocht niet die gave okergele trui voor Oliver die ik zag bij de Hema, hij heeft immers al truien genoeg. En ook geen concertkaartje voor Justin Timberlake, want die waren schokkend duur à €135,- per stuk. Schoorvoetend geef ik toe dat ik een beetje heb vals gespeeld, want ik kocht wel twee andere truien voor Oliver bij de Hema, met een cadeaukaart die ik kreeg van een vriendin. Maar hé, het is niet van mijn eigen geld gegaan.

Sparen voor de vakantie

Mijn allereerste spaardoel, dat was nog in december, was geld opzij leggen voor een nieuwe tatoeage die ik in januari liet zetten. Daarover later meer op mijn blog. Ik was zo trots op mezelf dat ik daarvoor gespaard had en het overzicht had op mijn rekening hoeveel geld ik daarvoor beschikbaar had. Dat is eigenlijk nog nooit echt gebeurd. Ik haalde mijn spaarpotjes altijd uit vakantiegeld of dertiende maand. Nu mijn eerste doel is behaald, werk ik aan mijn tweede doel: namelijk een vakantie naar Canada. Doordat ik nu dus veel minder geld uitgeef, gaat het verbazingwekkend goed. Nu pas merk ik hoeveel geld ik uitgaf en hoe het ook anders kan. Zonder dat ik als een kluizenaar thuis hoef te zitten. Ik ga nog steeds uit eten met vriendinnen, naar de film of zelfs een concert. Ook de pedicure en de kapper heb ik niet overgeslagen deze maand. Mijn derde doel wordt een nieuwe eethoek, maar misschien verandert dat nog in de toekomst en kiezen we wel voor nog een mooie reis.

Het maakt ook niet uit wat het doel wordt. Op mijn spaarrekening verdampt het tenminste niet. Ik ben nu 30 jaar en ik begin eindelijk financieel volwassen te worden.

Fotocredit: Kevin Schneider, pixabay.com

2 Comments

  • Reply Marieta 8 februari 2018 at 13:36

    En? Hoeveel heb je al gespaard?

    • Reply Jennifer 16 februari 2018 at 22:21

      De teller staat na 7 weken op 1200 euro.

    Leave a Reply