persoonlijk

Hoe is het nu met ons?

6 december 2017

De dikke laag stof heb ik van mijn computer geblazen en ik heb weer eens de tijd genomen om een blogje te typen. Ik mis het schrijven, en elke keer neem ik me voor er weer eens voor te gaan zitten. Om weer eens de tijd te nemen om mijn gedachten op papier te zetten. Maar hier zit ik dus. Ik zal waarschijnlijk van hak-op-de-tak springen, maar ik wil over van alles en nog wat een update geven. Dus ja, hoe is het nu met ons?

Na zo’n lange radiostilte heb ik bijna de neiging om mezelf weer opnieuw voor te stellen. Ooit ben ik dit blog begonnen om over mijn nieuwe, fitte levensstijl te bloggen, maar inmiddels doet dat onderwerp alleen mijn blog geen recht meer aan. Ik wil over van alles en nog wat kunnen typen, dus dat doe ik ook maar gewoon. Want ja, ik ben tenslotte de eigenaar van dit blog. Dus ik kan doen wat ik wil. Maar om nog even terug te komen over dat ‘fitte’, die vlieger gaat momenteel even niet op. I’ll get there eventually. Maar nu even niet. En dat is voor nu even goed zo, want erover sikkeneuren ain’t helping me! Los van het feit dat ik niet mijn fitte zelf ben, gaat het best goed. Maar dat is wel met vlagen. Ik merk dat ik mentaal heel erg schommel momenteel. Ik voel me weken goed, maar kan ook weken last van mezelf hebben. Mezelf gewoon behoorlijk in de weg zitten. Chagrijnig zijn en dat dus ook botvieren op Niels. AU! Mijn hoofd stroomt over van ideeën, paden die Niels en ik kunnen inslaan, 100.000 dingen die ik wil doen in de kostbare tijd die ik heb. Het duizelt me dan zo, dat ik een soort apathische staat van zijn verkeer en uiteindelijk komt er dan niks uit mijn handen.
Het lijkt erop dat ik qua dilemma’s rock bottom heb bereikt en ik de weg naar boven weer heb gevonden. Ik kan het op dit moment niet echt duidelijker omschrijven dan dit, misschien komt dat nog.

Oliver

Mijn kleine baby die zo groot wordt en zo hard groeit, is gewoon echt geen baby meer. Ik heb zo hard geroepen wordt nou groter Oliver dan wordt het zoveel makkelijker voor ons. Zowel Niels als ik hebben echt moeten wennen aan onze nieuwe rol als ouders. Het eerste jaar voelden voor ons een beetje als ontdekken en overleven. Zo zullen vast veel ouders zich voelen, maar het verantwoordelijkheidsgevoel en inperking van onze vrijheid kwam rauw op onze dak. Ook al snapten we dondersgoed waar we aan begonnen. We zijn gewoon geen geboren ouders, it doesn’t come natural to us. Maar toch hé, nu wordt hij groter en nu zit ik met weemoed terug te kijken naar zijn babyperiode. Hoe gaat dat spreekwoord ook alweer? Je verlangt altijd naar iets dat je niet hebt? Ik mis het kroelen samen. Maar doordat hij nu groter wordt, wordt het echt makkelijker. Nu die ouder wordt is het echte opvoeden begonnen. Ik ben een soort politieagentje geworden in mijn eigen huis. Herkenbaar? Maar dat hij loopt en al kleine dingen kan aangeven, snappen we hem steeds beter, we groeien allemaal!
Ik geniet nu zo van Oliver, het is heerlijk om op pad te kunnen met zijn drieën en dat je ook ziet dat hij zichtbaar geniet van zo’n uitstapje. Als ik naar mezelf keek in de toekomst, zag ik mezelf ook nooit met baby, maar met een al wat ouder kindje. Juist het ondernemen en het samen ontdekken vind ik machtig mooi. Hij is bijna 1,5 jaar en loopt inmiddels als een kieviet. Hij kan steeds meer dieren nadoen en ook de eerste woordjes beginnen te komen. Hij lacht altijd mee als Niels en ik moeten lachen samen om iets. Dat vind ik zo leuk, echt een clowntje. Dit kleine binkie zit in mijn hart en ik had nooit gedacht dat er zo’n gevoel zou bestaan.

Binkie

Delete

Vorige week deed ik iets rigoureus, ik deletete namelijk de Instagram-app van mijn telefoon. Ik merkte dat mijn duim continue naar de mijn telefoon gaat, als een reflex. Voordat ik het weet zit ik weer een half uur stories te checken of kijk ik of er nog iemand is geweest die tegen me praat. Begrijp me niet verkeerd ik prijs de app Instagram in vele posts en ik zal er ook echt niet mee stoppen, maar ik wilde kijken of het me lukt om een weekje zonder Instagram door het leven te gaan. Ik wilde meer vrije tijd hebben, en die vrije tijd had ik al, alleen benutte ik die op de verkeerde manier. Ik wil meer boeken lezen, zo nu en dan weer bloggen, puzzels maken (mijn granny-hobby) en bovenal kwaliTIJD hebben met Oliver.

Jemig, wat vond ik het moeilijk om die app niet weer te herinstalleren. Ik miste het enorm, maar ik merkte dat ik echt meer tijd had voor andere dingen, waaronder lezen. Er gaat gewoon echt heel veel waardevolle tijd verloren aan het continue checken wat er allemaal gebeurt. Deze pauze is in ieder geval voor herhaling vatbaar.

Geen Facebook meer

Ongeveer vier weken geleden deletete ik wel mijn Facebookaccount. Dat vond ik best een dingetje en ik merkt dat ik er echt naar toe groeide. Maanden geleden gooide ik al de app van mijn telefoon en iPad, maar ik merkte dat ik dan alsnog in de browser ging kijken. Facebook vond ik al lang niet leuk meer, hetgeen wat me juist boeit is hoe het met de personen gaat die ik volg. Niet de talloze honden- en kattenfilmpjes die voorbijkomen, oké toegegeven, daar heb ik ook vaak om zitten lachen. Maar het voelt allemaal zo nutteloos. Confession: Ik kijk graag Funniest Home Video’s, dus die hondenfilmpjes zie ik daar wel voorbijkomen. Maar na maanden uitstellen was het tijd om mijn profiel te deleten. Het was echt even slikken, want niet alleen mijn persoonlijk account ging de prullenbak in, ook mijn ‘bedrijfsprofiel’ waar mijn blog aan gelinkt was ging de prullenbak in. Dag 500+ likes, doei potentiële lezers!
Nu na een paar weken kan ik je zeggen dat het echt voelt als een opluchting. Ik was bang dat ik rare tics zou krijgen en dat mijn FOMO (Fear Of Missing Out) zou inslaan, maar het valt me allemaal reuze mee. De aarde draait gewoon door 😉

Zo, toen was ik alweer 1.000 woorden verder. Fijn om te kunnen schrijven wat ik allemaal op mijn lever heb. Bloggen is eigenlijk gewoon de beste therapie, haha.

2 Comments

  • Reply Nicetobeout 7 december 2017 at 08:22

    Herkenbaar blogje, helemaal nu onze kleine bijna zo oud is als Oliver. Ook dat gebrek aan tijd maar zoveel ideeën hebben herken ik en ik zou ook weer veel meer willen Bloggen. Maar als die tijd dan over is kan ik mij er maar moeilijk toe zetten. Ben gewoon te moe ofzo en die mobiel en het nutteloos klikken eist dan weer de aandacht op. Misschien ook eens even een pauze daarvan inlassen. In iedergeval leuk weer eens een blog te lezen van je! Leuke sinterklaas gehad?

    • Reply Jennifer 8 december 2017 at 21:51

      Leuk dat je mijn blog weer hebt gelezen! Onze Sinterklaas was heel leuk. Al snapte Oliver nog niet veel van het principe cadeautjes. Dus een hoop onuitgepakte cadeaus gaan nu onder de kerstboom. Jullie ook een leuke Sinterklaas gehad? En die pauze echt inlassen hoor. Niet jezelf vergeten! X

    Leave a Reply