baby persoonlijk reviews zwangerschap

Hypnobirthing – mijn ervaring

17 juni 2017
Jennifit zwanger

Het is bijna een jaar geleden dat ik beviel van Oliver en mijn bevallingsverhaal heb ik al eens gedeeld op mijn blog, maar vandaag wil ik het specifiek hebben over mijn ervaring met hypnobirthing. Hypnobirthing kende ik al van de positieve verhalen die ik hoorde van twee collega’s. Toen ik daarna er ook meer over las in de media ging ik mij er tijdens mijn zwangerschap steeds meer in verdiepen. Wat mij zo aansprak aan hypnobirthing is, dat er wordt uitgegaan van de kracht van de vrouw. In films zie je altijd beelden van hysterisch krijsende vrouwen die in een rolstoel het ziekenhuis in worden geduwd, nou dat beeld draagt niet echt bij aan je beeldvorming. Wat ook niet helpt is dat je alle bevallingsverhalen van andere vrouwen gratis te horen krijgt. Of je nu wil of niet. Tel daarbij op dat ik een ‘pufcursus’ van meerdere avonden niet zag zitten en de keus voor hypnobirthing was geboren (pun intended ;). Dus om mij voor te bereiden op een hopelijk voorspoedige bevalling deed ik samen met Niels een eendaagse hypnobirthing-cursus bij Mucha Mama in Haarlem.

De kracht van affirmaties

De cursus geeft je handige tools om je geestelijk voor te bereiden op de bevalling. Je begint al ver voordat je daadwerkelijk bevalt met affirmaties. Korte boodschappen die je hardop zegt of in jezelf herhaalt, waarop je bijvoorbeeld zegt dat je vertrouwen hebt in een goede bevalling. Dat je weet dat je dit kan. Affirmaties geven je kracht en zelfvertrouwen, heel handig voor tijdens een bevalling! Positieve woorden die bevestigen hoe je je wilt voelen. In dit onderstaande filmpje zie je goed hoe affirmaties precies werken.

Ik vind dit filmpje zo ontzettend waardevol. Wanneer Oliver daarvoor groot genoeg is, wil ik dit ook zeker doen met hem. Hem het vertrouwen meegeven dat alles kan, en dat hij zich niet van de wijs moet laten brengen door anderen. Die levensles heb ik al voor hem uitgevonden ;). Affirmaties gaat ook over het wegnemen van je angsten, jezelf voorbereiden op wat komen gaat. Van te voren zet je je angsten die je hebt op en rijtje en geef je daar een cijfer aan. Na het opschrijven van je angsten doe je een hypnose-oefening genaamd ‘Arm Rotation’. Terwijl je relaxt op een stoel zit praat je partner tegen je en zorgt ervoor dat je in je eigen bubbel terechtkomt, deze bubbel heb je nodig voor tijdens een wee. Je komt in die bubbel door een relaxerende ‘armbeweging’, je partner draait dus zachtjes je arm heen en weer in rondjes. Je focust je dus op het draaien van je arm in plaats van op de wee en de pijn. Ik vond uiteindelijk de oefening ‘shoulder press’ het prettigst. In plaats van armrotaties, oefende Niels zachtjes druk uit op mijn schouder. Door de oefeningen zo op te schrijven, doe ik de oefeningen geen eer aan. Het is echt iets dat je moet beleven.

De affirmaties die ik regelmatig herhaalde was:

  • Ik heb vertrouwen in mijn lichaam
  • Ik voel me zeker
  • Ik kijk uit naar mijn voorspoedige, rustige en gezonde bevalling
  • Ik kijk uit naar het vasthouden van mijn baby
  • Ik ga niet uitscheuren (ja, echt. Deze heb ik echt tot in den treurigheid herhaald)

Zoals ik al schreef gaat de cursus over de kracht van de vrouw. De vrouw is gemaakt om te baren. Nou vind ik die zin nogal, tjah, hoe zeg ik dat ‘overdreven’. Ja inderdaad, baren dat kunnen alleen vrouwen maar of we er voor gemaakt zijn? Die zin doet (een beetje) af aan vrouwen die een medisch ingrijpen nodig hadden bij de bevalling. Alsof zij er dan niet voor gemaakt zijn. Vlak voor mijn bevalling vond ik onderstaand filmpje en ik vond het toen al bewonderenswaardig hoe die vrouw met weeën en de bevalling an sich omging, en nu ik het nog eens terugkijk nu ik weet hoe bevallen is helemaal!

 

Maar hoe was het nou echt?

Ik werd helaas ingeleid bij 37 weken zwangerschap. Waardoor mijn lijf niet zelf aan zet was, maar het infuus met oxytocine steeds harder werd gezet. Om 08.00 uur werd het infuus aangesloten en tot een uur of 15.00 lukte het me om de weeën op te vangen. Niels drukte tijdens een wee met zijn hand op mijn schouder (‘shoulder press’) en ik kon me redelijk concentreren. Ik bleef het moeilijk vinden om helemaal in de bubbel te komen met artsen, co-assistenten en verpleegsters die in en uit lopen. In mijn bevalplan stond ook dat ik heel graag lopend mijn weeën wilde opvangen, maar ik zat redelijk opgesloten in de verloskamer. Bovendien zat ik ook vast aan allerlei snoeren dat het bewegen en rondlopen bemoeilijkte. Rond 15.30 uur trok ik de pijn echt heel slecht en wilde ik pijnstilling. Ik kreeg uiteindelijk rond 17.00 uur een Pethidine-prik en ik voelde gelijk verlichting. Zo moet het voelen als je stoned bent, heerlijk! Het lukte me eindelijk om te ontspannen en dat zorgde ervoor dat het razendsnel ging. Binnen drie uur zat ik op volledige ontsluiting en mocht ik me klaarmaken om te gaan persen. Eenmaal op de baarkruk had ik Oliver in 11 minuten, zonder in te scheuren (HOERA!) in mijn armen. Echt retesnel natuurlijk! Achteraf gezien kan ik zeggen dat ik me niet volledig kon ontspannen door de spanning die bij een bevalling komt kijken, logisch ook. Maar de pethidine-prik gaf me uiteindelijk de ontspanning die ik nodig had, en waardoor de ontsluiting ineens wel heel vlot ging. En ik kom er natuurlijk NOOIT achter of ik zonder affirmaties wel zou zijn ingescheurd. Thank God!

Hypnobirthing heeft me echt geholpen doordat ik me zo goed mentaal kon voorbereiden op de bevalling en het leerde me om vertrouwen te krijgen in mijn lichaam. I CAN DO THIS! Iets waar de natuur ook voor zorgt met al die hormonen die door je lijf gieren. Ik zou de cursus zo weer doen. Hypnobirthing-cursusleidsters praten alleen over pijnvrije bevallingen en dat vind ik te mooi om waar te zijn.

 

No Comments

Leave a Reply